در پینترست به اشتراک بگذارید
برای اکثر افراد، دوز روزانه 400 تا 1000 واحد بین المللی ویتامین D کافی است. گتی ایماژ

پزشکان به بیماران هشدار می‌دهند که در مورد میزان مکمل‌های ویتامین D که مصرف می‌کنند، پس از اینکه مردی به دلیل دوزهای بیش از حد دچار آسیب کلیوی شد، احتیاط کنند.

این مرد 54 ساله افزایش سطح کراتین در خون خود را نشان داد که حاکی از آسیب و نقص کلیه است. پس از ارجاع به یک متخصص کلیه و آزمایشات بیشتر، پزشکان دریافتند که برای مرد دوز بالایی از ویتامین D توسط یک متخصص طبیعی تجویز شده است.

این متخصص طبیعی به مرد توصیه کرده بود که روزانه هشت قطره ویتامین D مصرف کند. در طی بیش از دو سال، این مرد روزانه بین 8000 تا 12000 واحد بین المللی (IU) ویتامین D مصرف کرد.

مقدار توصیه شده روزانه برای افراد متوسط ​​بین 400 تا 1000 واحد بین المللی است.

به دلیل مقدار زیادی ویتامین D که این مرد مصرف می کرد، مقدار زیادی کلسیم در خونش وجود داشت که منجر به آسیب کلیه شد.

دکتر بورن آگوست، کارشناس بالینی دیالیز خانگی در بیمارستان عمومی تورنتو و دانشگاه تورنتو، به Healthline گفت: «تعجب آور بود که ببینیم او به طور ناگهانی عملکرد کلیه را تقریباً تا حد نیاز به دیالیز از دست داده بود.

وی گفت: “مسمومیت ویتامین D قبلا در متون پزشکی گزارش شده بود، اما بسیار نادر بوده است.” “عنصر شگفت‌انگیز اصلی این بود که این بیمار تا حد ممکن ویتامین D برای تقویت استخوان‌ها مصرف می‌کرد، اما نمی‌دانست که خطر مسمومیت با دوزهای بسیار زیاد وجود دارد.

نارسایی کلیه قابل برگشت نیست. در این صورت، این بیمار اکنون با 30 تا 35 درصد عملکرد کلیه باقی مانده است. پیش از این قبل از قرار گرفتن در معرض ویتامین D، عملکرد او بیش از 70 درصد بود.

بیماران مبتلا به نارسایی پیشرونده کلیه و معمولاً با عملکرد کمتر از 10 تا 15 درصد معمولاً برای پاکسازی سموم از بدن نیاز به دیالیز دارند. این بیمار در معرض خطر بسیار بالایی برای نیاز به دیالیز در مقطعی از زندگی خود است. آگوست توضیح داد که نارسایی کلیه او ناشی از سطوح بالای کلسیم در خون است که کلسیم در قسمت‌های مختلف کلیه رسوب می‌کند و باعث آسیب می‌شود.

چه مقدار ویتامین D نیاز دارید؟

ویتامین D نقش مهمی در کمک به بدن برای ساختن استخوان‌های قوی دارد.

بدن را قادر می سازد تا سطوح کافی از کلسیم و فسفات را جذب کند که استخوان ها را سالم نگه می دارد.

افراد عادی بیشتر ویتامین D خود را از نور خورشید دریافت می کنند، اگرچه غذاهای غنی شده مانند شیر و غلات نیز می توانند ویتامین D را تامین کنند.

طبق گفته کلینیک مایو، اکثر بزرگسالان آمریکایی ویتامین D کافی را بدون مکمل دریافت می کنند. با این حال، افراد بیشتری از مکمل ها استفاده می کنند.

در مورد این مرد 54 ساله، پزشک طبیعی با وجود نداشتن سابقه کمبود ویتامین D یا تحلیل استخوان، دوزهای بالای ویتامین D را تجویز کرده بود.

این روندی است که دکتر استرلینگ رانسون جونیور، مدیر آکادمی پزشکان خانواده آمریکا، می گوید که بسیار رایج شده است.

متأسفانه بسیاری از مردم ویتامین ها و محصولات طبیعی را با ایمنی یکی می دانند… متأسفانه، اینطور نیست، و شما به راحتی می توانید مقدار زیادی از این موارد را دریافت کنید. به ویژه ویتامین های محلول در چربی، ویتامین های A، D، E و K،” رانسون به Healthline گفت.

او افزود: «اگر هشت سال پیش از من می‌پرسیدید، به شما می‌گفتم که آنها کاملاً ضروری هستند. (اما) طی یکی دو سال گذشته، مطالعاتی که بازگشته اند واقعاً فایده ای از مصرف مکمل ویتامین D نشان نداده اند.

مصرف بیش از حد ویتامین D می تواند باعث مشکلاتی مانند یبوست و حالت تهوع و در موارد جدی تر، سنگ کلیه و آسیب کلیه شود.

آیا به مکمل نیاز دارید؟

مکمل ویتامین D یک موضوع بحث برانگیز است. کارشناسانی که با Healthline صحبت کردند نظرات متفاوتی در مورد اینکه آیا مکمل ضروری است یا خیر داشتند.

دکتر ژائوپینگ لی، مدیر مرکز UCLA برای تغذیه انسان، طرفدار مکمل‌های ویتامین D است – البته تا زمانی که این مکمل به‌طور ایمن و تحت راهنمایی یک پزشک انجام شود.

مکمل ویتامین D برای اکثر ما مهم است، به شرطی که مسئولانه آن را مصرف کنیم. عوارض جانبی بسیار نادر است. او به Healthline گفت: روندی وجود دارد که با شواهدی تأیید می‌شود که مکمل‌های ویتامین D توصیه می‌شود، اما این بدان معنا نیست که هر چه بیشتر بهتر باشد.

بسیاری از کارشناسانی که با Healthline صحبت کردند، اشاره کردند که مردم معتقدند ویتامین‌ها، مکمل‌ها یا درمان‌های «طبیعی» بی‌خطر هستند و بنابراین می‌توانند در دوزهای بالا مصرف شوند.

دکتر استفان بنت، استاد پزشکی، اپیدمیولوژی و آمار زیستی در دانشگاه، “به نظر می رسد این باور وجود دارد که اگر مقدار کمی خوب است، بیشتر باید بهتر باشد، که می تواند مشکلات و عوارض جانبی ایجاد کند، مانند این مورد.” از کالیفرنیا، سانفرانسیسکو، به Healthline گفت.

اما بنت می‌گوید تحقیقات اخیر نشان داده است که سطوح بالاتر لزوماً با بهبود نتایج سلامتی برابری نمی‌کند.

او به یک کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده اشاره می‌کند که در سال جاری به نام مطالعه VITAL منتشر شد که به طور تصادفی گروه بزرگی از بزرگسالان را به یک دارونما یا 2000 واحد بین‌المللی ویتامین D در روز اختصاص داد.

بنت گفت: «این مطالعه بر روی پیامدهای قلبی عروقی مانند حمله قلبی و سکته مغزی و سرطان متمرکز بود و هیچ فایده ای از ویتامین D در مقایسه با دارونما پیدا نکرد.

بنابراین، حداقل در این دوزها (بیش از دو برابر توصیه موسسه پزشکی)، به نظر می رسد که هیچ مزیت دیگری برای سلامتی وجود ندارد. برخی از مردم هنوز بر این باورند که حتی دوزهای بالاتر، 5000 یا 10000 واحد بین المللی، ممکن است فوایدی را به همراه داشته باشد، اما این از نظر علمی ثابت نشده است.

توصیه ها برای دوزهای ایمن روزانه ویتامین D از 400 تا 1000 واحد بین المللی در روز تا 2000 واحد بین المللی در روز متغیر است.

آگوست می گوید که اگر بیمار کمتر از 4000 واحد در روز مصرف کند، بعید است که آنطور که مرد 54 ساله تجربه کرده، دچار مسمومیت شود. اما این بدان معنا نیست که ویتامین D باید مصرف شود.

همه نیازی به مصرف ویتامین D ندارند، چه رسد به دوزهای زیاد. پیام اصلی این است که مصرف دوزهای زیاد ویتامین D لزوماً با سود بیشتر برابری نمی کند. آگوست می‌گوید: این می‌تواند به آسیب‌های قابل توجهی منجر شود و بیماران همراه با پزشکان باید نسبت به خطر آن آگاهی بیشتری داشته باشند.