ممکن است علائم اولیه خطر ابتلا به آلزایمر در زندگی وجود داشته باشد.

در پینترست به اشتراک بگذارید
یک تست استعداد ممکن است روزی به محققان کمک کند تا بفهمند چه کسانی در معرض خطر ابتلا به بیماری آلزایمر هستند. گتی ایماژ

در سال 1960، گروهی متشکل از 400000 دانش‌آموز دبیرستانی آمریکایی در آزمون استعداد شرکت کردند. امروزه محققان می گویند که نتایج این آزمایش می تواند خطر ابتلا به آلزایمر و زوال عقل را پیش بینی کند.

نحوه نمره دهی دانش آموزان در آن آزمون تقریباً 60 سال پیش با داده های Medicare از اعضای بازمانده گروه مقایسه شد تا همبستگی با آلزایمر جستجو شود. این مطالعه بیشتر به این مفهوم اعتبار می بخشد که پیش بینی کننده های اولیه بیماری وجود دارد که می توان آنها را شناسایی کرد.

دانش آموزانی که عملکرد بهتری داشتند کمتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری بودند، در حالی که آنهایی که عملکرد ضعیفی داشتند با افزایش احتمال ابتلا به آن مرتبط بودند.

دکتر مارک ال گوردون، رئیس بخش مغز و اعصاب در بیمارستان زوکر هیلساید و استاد عصب شناسی و روانپزشکی در دانشکده پزشکی زاکر در هافسترا/نورثول، گفت: «این مفهوم که توانایی شناختی کلی با خطر آلزایمر مرتبط است، جدید نیست. . با این حال، این مطالعه فراتر از بررسی ویژگی‌های خاصی است که آزمایش شده‌اند و ببینیم چگونه ممکن است بر ریسک تأثیر بگذارد.

این مطالعه که در ماه جاری در شبکه JAMA باز است، شامل نمونه متنوعی از شرکت کنندگان در آزمون اصلی، معروف به استعداد پروژه، شامل 43014 مرد و 42749 زن در حال حاضر بین 66 تا 73 سال است.

مطالعات دیگر، مانند مواردی که گوردون به آنها اشاره کرده و محققان به آنها اشاره کرده اند، شامل بررسی سلامت روان اسکاتلند است که توانایی ذهنی پایین در کودکان 11 ساله را با افزایش خطر زوال عقل مرتبط می کند.

تفاوت بین زن و مرد

مطالعه جدید با بررسی معیارهای آزمایشی خاص و چگونگی ارتباط انواع خاصی از دانش با خطر آلزایمر و زوال عقل به جای صرفاً توانایی شناختی به طور کلی، فراتر می رود.

حوزه های توانایی شناختی در آزمون شامل:

  • حافظه برای کلمات
  • درک مطلب
  • استدلال مکانیکی
  • استدلال انتزاعی
  • وظایف دفتری
  • خلاقیت
  • تجسم در سه بعدی

اگرچه متقاطع‌های زیادی وجود داشت، محققان مناطق خاصی را مشخص کردند که مردان و زنان متمایز هستند و می‌توان از آنها برای شناسایی بیشترین خطر استفاده کرد.

برای مردان، نمرات پایین تر در استدلال مکانیکی – سوالات مربوط به نیروهای فیزیکی مانند گرانش و مکانیسم های اساسی مانند قرقره ها، چرخ ها و فنرها – نشان دهنده 17 درصد افزایش احتمال آلزایمر و زوال عقل است.

برای زنان، تکالیف کلامی مانند حافظه برای کلمات بیشتر نشانگر بود. زنانی که برای کلمات نمره کمتری در حافظه داشتند، 16 درصد احتمال بیشتری داشتند.

زنان به طور سنتی در مقایسه با مردان از توانایی‌های کلامی بهتری برخوردارند، بنابراین ممکن است اگر زنان در دختران جوانی با توانایی‌های کلامی پایین‌تری شروع کنند، با افزایش سن، این ناحیه ضعیف‌تر در آزمایش‌های قبلی آشکارتر می‌شود. دکتر گایاتری دیوی، متخصص مغز و اعصاب در بیمارستان لنوکس هیل و متخصص از دست دادن حافظه.

با این حال، هر دوی دوی و گوردون، که هیچ‌کدام از آنها مستقیماً در این مطالعه شرکت نداشتند، در عجله برای نتیجه‌گیری در مورد توانایی این آزمایش برای پیش‌بینی دقیق آلزایمر و زوال عقل در زندگی بعدی احتیاط می‌کنند.

گوردون گفت: “من فکر می کنم این به راحتی می تواند به اشتباه تفسیر شود.”

شکاف قابل توجه بین مرحله آزمایش و جمع‌آوری داده‌های مدیکر به این معنی است که عوامل دیگری در این میان کار می‌کنند: سبک زندگی و انتخاب‌های سلامت، سطح تحصیلات و وضعیت اجتماعی-اقتصادی همگی می‌توانند در ایجاد بیماری نقش داشته باشند.

«یکی از مواردی که نمی‌خواهم داشته باشم این است که همانطور که گفتم، چیزی شبیه یک است عمل انجام شده، یا چیزی که لزوماً قابل تغییر نیست.

به نوبه خود، دوی تا حد زیادی این مطالعه را به دلیل داشتن یک گروه قوی تحسین کرد، اما به طور خاص با استفاده از داده های Medicare برای بیماری آلزایمر مشکل داشت.

آنها در واقع به عقب برنگشتند و نگاه نکردند که ببینند آیا افراد مسن تر دچار آلزایمر شده اند یا خیر. آنها به نوعی آن را با داده های مدیکر مرتبط می کردند. بنابراین، احتمالاً منعکس کننده تعداد واقعی بیماران مبتلا به آلزایمر نیست.»

آیا مداخله زودهنگام می تواند کمک کند؟

سوال نهایی مطرح شده در مطالعه این است: با این اطلاعات دقیقاً چه باید کرد؟ حتی اگر توانایی شناختی پایین در کودکان با خطر احتمالی آلزایمر و زوال عقل در آینده مرتبط باشد، در مورد آن چه باید کرد؟

نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که افراد در معرض خطر می‌توانند از تلاش‌های پیشگیری یا مداخله سود ببرند، اگرچه دقیقاً معنای آن نامشخص است.

“من فکر می کنم ما هنوز نمی دانیم که آیا هر مداخله خاصی از نظر کاهش خطر موثر است یا خیر – شما می دانید که آیا ما باید به طور مستقیم عامل پیشرفت تحصیلی را به عنوان یک عامل خطر مورد هدف قرار دهیم یا اینکه آیا این عامل با سایر عوامل خطر تعامل دارد.” گوردون گفت.

با این حال، آنچه واضح است این است که حتی در سنین پایین، رشد مغز و توانایی شناختی احتمالاً تأثیر واقعی بر خطر ابتلا به این بیماری ها خواهد داشت و توجه به مشکلات تحصیلی در کودکان احتمالاً ارزشمند است.

با این حال، لزوماً به این معنا نیست که بچه‌هایی که عملکرد ضعیفی دارند نیز باید به سمت تدریس خصوصی سوق داده شوند.

“[The study] از نظر این ایده جالب است که اگر مغز بهتری برای شروع داشته باشیم، مغز ما انعطاف پذیرتر است. من فکر می‌کنم حقیقت این است که ما در اواخر زندگی‌مان بیشتر در معرض خطر آلزایمر هستیم و مداخله باید در دهه‌های 40 یا 50 زندگی‌مان آغاز شود. اما فکر کردن به مداخله خیلی خیلی زود در زندگی به نظر من کمی زود است.»

خط پایین

محققان دریافته‌اند که نمرات آزمون‌های یک آزمون استعداد در سال 1960 ممکن است به پیش‌بینی اینکه افراد به بیماری آلزایمر یا زوال عقل مبتلا می‌شوند کمک کند.

محققان مناطق خاصی را مشخص کردند که مردان و زنان متمایز هستند و می توان از آنها برای شناسایی بیشترین خطر استفاده کرد. برای مردان، نمرات پایین تر در استدلال مکانیکی، 17 درصد افزایش احتمال ابتلا به آلزایمر و زوال عقل را نشان می دهد.

کارشناسان می گویند هنوز برای تعیین خطر قطعی آلزایمر آزمایشی زود است و این یافته ها به تحقیقات بیشتری نیاز دارد.