تبدیل نفت خام ایران به فرآورده های غیرمجاز



به گزارش ایمنا، سیاست سوتیب طلاب یکی از مهم ترین سیاست های کشورهای نفتی با هدف توسعه روابط اقتصادی و سیاسی با سایر کشورهای جهان است. این سیاست به دنبال گفتگو بین کشورهای نفتی و متقاضیان است. کشورهای نفتی با سرمایه گذاری در زیرساخت های پالایش یا پالایش نفت کشورهای هدف، روابط اقتصادی و سیاسی را توسعه داده و بازار نفت و در نتیجه کشورهای نفتی و همچنین بازار نفت را تضمین می کنند. سهم در زیرساخت نفت کشورهای هدف، بازار تضمینی برای کشورهای نفتی از طریق سیاست خرید تقاضا ایجاد می شود. کشورهایی مانند عربستان سعودی و کویت با سیاست های خرید تقاضا، بازار بزرگ نفتی را برای خود ایجاد کرده و وابستگی متقابل بالایی را در بازارهای نفت خام ایجاد کرده اند. این سیاستی است که در کشور ما تا حد زیادی مورد غفلت قرار گرفته است. در نتیجه خام فروشی در کشورمان به شدت تحت تاثیر تحریم های آمریکا قرار گرفت.

از آنجایی که راه اندازی پالایشگاه نفت در سایر کشورها امری پرهزینه و زمان بر است، وزارت نفت کشورمان سیاست همکاری در پالایشگاه های نفت موجود سایر کشورها را در دستور کار قرار داده است. در این روش از ظرفیت های بیکار پالایشگاه های نفت کشورهایی مانند ونزوئلا و ازبکستان استفاده می شود. نظرات اضافی سید جواد حسینی عضو کمیسیون صنعت و معدن کیا در ادامه در مورد این موضوع خواهید خواند:

حسینی کیا درباره سیاست سهامداری کشورمان در پالایشگاه های نفت ازبکستان گفت: قطعاً با تقویت روابط ما با کشورهای همسایه، تحریم ها کمتر از گذشته خواهد بود. موضوع بعدی صادرات خدمات فنی و مهندسی دانش بنیان کشورمان به کشورهای دیگر است. با همکاری در پالایشگاه های فراساحلی می توانیم دانش را به کشورهای دیگر انتقال دهیم که این امر مزایای زیادی برای ما دارد. دانش دارایی ارزشمندی است که توسط نیروی کار بزرگ و نخبگان به دست می آید.

وی ادامه داد: ما اطلاعات ارزشمندی داریم که دنیا در حال خرید آن است و می توانیم با انتشار آن پول زیادی به دست آوریم. امروزه این که کشور ما امکان صادرات خدمات فنی و مهندسی به سایر کشورها را دارد نشان از اعتبار کشور ما دارد. بسیاری از کشورهای منطقه به دانش فنی ما علاقه مند هستند و به ما پیشنهاد همکاری می دهند. موضوع بعدی این است که اگر روابط تهران با کشورهای منطقه افزایش یابد و شبکه ارتباطی برقرار شود، آمریکا، کشورهای اروپایی و سایرین نمی توانند در تقابل با ایران با منطقه ارتباط برقرار کنند. تقویت همکاری ها و روابط با کشورهای منطقه راهی برای حفظ کشور از آسیب های مختلف است و کاری ارزشمند به شمار می رود.

این عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس افزود: هر چه بتوانیم نفت را به فرآورده تبدیل کنیم، از ماهیت تحریم آن کاسته می شود. سیاست پالایشگاه های فراساحلی و بازسازی این نیروگاه ها مزیت های زیادی برای ایران دارد، اولاً صادرات خدمات فنی و مهندسی بر اساس دانش ایرانی و ثانیاً مسیر تبدیل نفت ایران به فرآورده هموار می شود و این امر. اقدام دولت با هدف افزایش تولید و اجتناب از آن کالایی است که اخیراً مورد توجه بسیاری قرار گرفته است. ارزش افزوده در تکمیل زنجیره بسیار بیشتر از خام فروشی است و تحریم ها را بی اثر می کند.

حسینی کیا ادامه داد: تقویت همکاری با کشورهای منطقه در زمینه پالایش و فروش نفت موجب تقویت نفوذ کشورمان در منطقه می شود. ما همچنین نفوذ سیاسی خود را در کشورهای هدف افزایش می دهیم. به طور کلی، داشتن سهام در پالایشگاه های فراساحلی در منطقه و برخی از نقاط جهان می تواند منافع متقابل ایجاد کند و امنیت اقتصادی را افزایش دهد. در چنین شرایطی اگر تحریم ها در دستور کار قرار گیرد، چون این تحریم ها به منافع سایر کشورها بستگی دارد، آن کشورها با تحریم ها همکاری نخواهند کرد و این به نفع کشور ما است. همه اینها به این معنی است که تحریم ها بی اثر خواهند بود.

این عضو کمیسیون صنعت و معدن مجلس خاطرنشان کرد: هر چه بتوانیم نفت بیشتری بفروشیم در شرایط فعلی به اقتصاد کشور کمک بیشتری می کنیم. ما باید از همه امکانات برای برقراری ارتباط با سایر کشورها استفاده کنیم تا نفت به بازار عرضه شود. در شرایط تحریم فعلی، تلاش وزارت نفت برای افزایش همکاری ها با ونزوئلا و ازبکستان گامی مثبت و مترقی است که می توانیم آن را موفقیتی برای دولت فعلی بدانیم. این بدان معناست که ما به روش های مختلف به کشورها نفت می فروشیم و در پالایشگاه های نفت آنها همکاری می کنیم خنثی سازی دوری از تحریم ها و بازارهای جهانی. اینها دستاوردهای مهمی هستند. صرف نظر از تعداد خریداران، امکان چانه زنی برای فروش نفت با قیمت بالاتر فراهم می شود.

منبع: ایرنا