در پینترست به اشتراک بگذارید
یک مطالعه جدید به این موضوع پرداخته است که چگونه ورزش می تواند برای مغز مفید باشد. گتی ایماژ
  • یک مطالعه جدید نشان می دهد که ورزش هوازی ممکن است به مبارزه با تغییرات مغز مرتبط با زوال عقل کمک کند.
  • اما هر نوع ورزش با کاهش خطر ابتلا به بیماری آلزایمر یا زوال عقل همراه است.
  • تحقیقات دیگری برای بررسی اینکه آیا سطح کلسترول با خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط است یا خیر، در حال انجام است.

فعالیت بدنی می تواند به پیشگیری از بیماری آلزایمر کمک کند، اما تحقیقات جدید نشان می دهد که ورزش هوازی به طور خاص ممکن است به کاهش انقباض در هیپوکامپ، بخشی از مغز که با حافظه سر و کار دارد، کمک کند.

این مطالعه که در مجله بیماری آلزایمر منتشر شد، عملکرد شناختی و اندازه مغز را بین 2 گروه از سالمندان کم تحرک با مشکلات حافظه مقایسه کرد.

دکتر رونگ ژانگ، متخصص مغز و اعصاب مؤسسه مغز اودانل UT Southwestern که این کارآزمایی بالینی را هدایت می‌کند، می‌گوید: «ما می‌خواستیم بدانیم که آیا ورزش از عملکرد عصبی شناختی در افراد مسن که مشکلات حافظه دارند و در نتیجه در معرض خطر بالای بیماری آلزایمر هستند، جلوگیری می‌کند یا آن را بهبود می‌بخشد». .

او گفت: «ما همچنین می‌خواستیم بدانیم که آیا ورزش باعث کاهش آتروفی مغز و تجمع آمیلوئید می‌شود که هر دو نشانگرهای زیستی تصویربرداری عصبی آلزایمر هستند یا خیر.

این اولین کارآزمایی تصادفی‌سازی شده و کنترل‌شده برای بررسی تأثیر ورزش بر ساختار مغز، عملکرد و پلاک آمیلوئید در افراد مسن با مشکلات حافظه است.

ورزش هوازی کلیدی است

این مطالعه یک کارآزمایی کوچک اثبات مفهوم بر روی افراد 55 ساله و بالاتر با اختلال شناختی خفیف (MCI) بود.

یک گروه تمرینات هوازی را حدود نیم ساعت، 4 تا 5 بار در هفته انجام دادند، در حالی که گروهی دیگر فقط تمرینات انعطاف پذیری انجام دادند.

اگرچه هر دو گروه توانایی های شناختی خود را برای حافظه و حل مسئله حفظ کردند، تصویربرداری مغز نشان داد که افراد گروه ورزش با تجمع آمیلوئید حجم کمتری را در هیپوکامپ از دست دادند – ناحیه ای از مغز که با پیشرفت زوال عقل بدتر می شود.

ژانگ گفت: «یافته‌ها مبنی بر اینکه هم ورزش‌های هوازی و هم ورزش‌های کششی از زوال شناختی جلوگیری می‌کنند مشابه مطالعات قبلی در افراد مسن‌تر از نظر شناختی عادی است. شگفت آور این است که این ورزش هوازی بود، نه ورزش کششی، که باعث کاهش آتروفی هیپوکامپ در افرادی شد که قبلا آمیلوئید زیادی در مغز دارند.

او حدس زد که ایروبیک ممکن است منحصر به سایر اشکال ورزش باشد، زیرا عملکرد عروقی یا عوامل خاصی را افزایش می دهد که رشد و بقای نورون ها را تشویق می کند، که ممکن است اثرات مضر پلاک های آمیلوئید را بر روی سلول های عصبی در هیپوکامپ کاهش دهد.

ما هنوز به طور کامل نمی دانیم که چگونه ورزش خطر زوال عقل را کاهش می دهد، اما می دانیم که رفتارهای سالم برای قلب مانند ورزش منجر به سلامت عروق بهتر و در نتیجه سلامت مغز بهتر می شود. متأسفانه، ورزش نمی تواند به طور کامل از زوال عقل پیشگیری کند یا آن را درمان کند.

مطالعه rrAD

مطالعات اخیر نشان داده اند که چگونه سلامت کلی قلب و عروق می تواند بر خطر آلزایمر و سایر زوال عقل تاثیر بگذارد.

پژوهش نشان می دهد که سطح کلسترول بالا با افزایش قابل توجه خطر ابتلا به بیماری آلزایمر در اواخر عمر مرتبط است.

در همین حال، یکی دیگر از اخیر مطالعه دریافت که فشار خون بالا ممکن است با زوال عقل مرتبط باشد.

ژانگ رهبری یک کارآزمایی بالینی 5 ساله را بر عهده دارد که در حال بررسی عمیق‌تر این عوامل، ورزش، و نحوه ارتباط آنها با این بیماری تخریب‌کننده حافظه است.

کارآزمایی کاهش خطر بیماری آلزایمر (rrAD) یک مطالعه است که چندین استراتژی را آزمایش می کند که می تواند خطر ابتلا به آلزایمر را در افراد در معرض خطر این بیماری کاهش دهد.

این استراتژی ها شامل اثرات ورزش هوازی، مدیریت پزشکی فشرده فشار خون و کلسترول و ترکیبی از این دو رویکرد است.

در حالی که کارشناسان در مورد اثربخشی کاهش کلسترول مطمئن نیستند، دکتر کیت ان. فارگو، مدیر برنامه های علمی و اطلاع رسانی در انجمن آلزایمر، بر اهمیت کنترل فشار خون تاکید کرد.

شواهد متفاوتی در مورد کلسترول وجود دارد. در این مرحله، اکثر مردم کنترل کلسترول را برای کاهش خطر ابتلا به بیماری آلزایمر اهمیت زیادی نمی‌دانند، اما کنترل فشار خون داستان کاملاً متفاوتی است. “کنترل فشار خون در نظر گرفته شده است [a] عامل خطر بسیار مهم قابل تغییر برای آلزایمر.

برای حافظه بهتر فعال باشید

مطالعه‌ای که اخیراً در مرکز پزشکی دانشگاه راش انجام شد، نشان داد که افراد مسن فعال ممکن است توانایی‌های شناختی خود را بیشتر از افراد کمتر فعال نگه دارند، حتی اگر دارای ضایعات مغزی یا نشانگرهای زیستی مرتبط با زوال عقل باشند.

ارتباط بین فعالیت و نمرات در آزمون‌های شناختی حتی زمانی که محققان میزان شدت ضایعات مغزی شرکت‌کنندگان را تنظیم کردند، باقی ماند. این رابطه همچنین در افرادی که زوال عقل داشتند و کسانی که نداشتند ثابت بود.

محققان همچنین دریافتند شرکت‌کنندگانی که حرکت و هماهنگی بهتری از خود نشان دادند، حافظه و شناخت دقیق‌تری داشتند.

دکتر آرون اس. بوچمن، نویسنده ارشد این مطالعه و دانشیار گروه علوم عصبی در دانشگاه می گوید: «افرادی که بیشتر حرکت می کردند، در مقایسه با افرادی که کم تحرک بیشتری داشتند و اصلاً حرکت نمی کردند، مهارت های فکری و حافظه بهتری داشتند. عجله در بیانیه.

زوال عقل بخشی طبیعی از پیری نیست

فارگو گفت: زوال عقل بخشی طبیعی یا اجتناب ناپذیر پیری نیست، اگرچه سن بزرگترین عامل خطر و بزرگترین پیش بینی کننده ابتلا به آلزایمر است یا خیر.

او گفت که اگرچه خطر با افزایش سن افزایش می یابد، حتی در افراد 85 سال و بالاتر، تنها 1 نفر از هر 3 مبتلا به آلزایمر است.

او گفت: “این یک بیماری خاص مغزی است که با افزایش سن خطر ابتلا به آن افزایش می یابد.”

اما حتی افرادی که در معرض خطر ژنتیکی بالاتری از این بیماری هستند، می توانند اقداماتی را برای کاهش خطر انجام دهند.

فارگو اضافه کرد که شواهد قوی وجود دارد مبنی بر اینکه انتخاب شیوه زندگی بهتر می تواند خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهد. شواهد کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده، مانند این مقاله در مورد ورزش، نشان می‌دهد که اگر یک عامل خطر را تغییر دهید، خطر را کاهش می‌دهید.»

او خاطرنشان کرد: «10 مورد وجود دارد که ما معتقدیم شواهد آنها را تأیید می‌کنند و ما آن‌ها را در وب‌سایت خود فهرست می‌کنیم. با این حال، مهمترین آن 10 ورزش، رژیم غذایی و کنترل فشار خون است.

خط پایین

یک مطالعه اخیر نشان می دهد که ورزش نه تنها به علائم آلزایمر کمک می کند، بلکه ممکن است انحطاط مغز مرتبط با این بیماری را نیز کند کند.

محققان دریافتند که به طور خاص ورزش هوازی است که به نظر می رسد کاهش کوچک شدن بخشی از مغز درگیر با حافظه را کاهش می دهد.

کارشناسان می گویند زوال عقل بخشی طبیعی از پیری نیست و با پیروی از توصیه هایی مانند ورزش، رژیم غذایی سالم و مدیریت فشار خون، می توانیم این خطر را به میزان قابل توجهی کاهش دهیم.